เปลวเทียนทั้ง 4เล่ม ค่อยๆพลิ้วไปอย่างช้าๆ
บรรยากาศรอบข้างช่างแผ่วเบายิ่งนัก
หากเราเงี่ยหูฟัง จะได้ยินเทียนทั้งสี่สนทนากัน....
เทียนเล่มแรกเอ่ย "ฉันคือสันติภาพ น่าเศร่าเหลือเกิน
ทุกวันนี้ ไม่มีใครอยากให้ฉันสว่างไสว"
แสงของ"สันติภาพ" ค่อยๆริบหรี่และดับไป
เทียนเล่มที่สองเอ่ย "ฉันคือศรัทธา น่าเศร่าหนักหนา
ทุกวันนี้ไม่มีใครต้องการ"
แสงของ "ศรัทธา" ค่อยๆ ริบหรี่และดับไป
เทียนเล่มที่สามเอ่ย"ฉันคือความรัก
ฉันไม่เข้มแข็งที่จะสว่างต่อไป"
"ผู้คนเพิกเฉยและไม่เห็นค่าของฉัน
แม้แต่คนใกล้ชิด พวกเขายังไม่คิดที่จะเติมรักให้แก่กัน"
ว่าดังนั้น พลัน "ความรัก" ก็ดับไป
เที่ยนเล่มที่สี่ กระวิบอย่างแผ่วเบา
ตัวฉันคือ "ความหวัง ตราบใดที่ฉันยังส่องสว่างอยู่ได้
เทียนสามเล่มนั้นจะกลับมาไม่ช่านาน"
อย่าปล่อยให้"แสงแห่งความหวัง"ในชีวิตเราดับไป
ไม่ว่าสิ่งต่างๆจะเลวร้ายหรือแย่สักแค่ไหน
เมือเรามีความหวังแล้วไซร้..
สันติภาพ ศรัทธา และความรัก ก็จะส่องสว่างอยู่ในตัวเราเสมอ....
ที่พ่อสอนให้อ่านเขียน
แก้ไขครั้งล่าสุด : 2008-11-29 11:56:51 
ถูกเปิดอ่าน : 1964 ครั้ง
