การมีใครสักคนมาให้รัก ...
ก็เหมือนการช่วยเติมเต็มความว่างเปล่าในชีวิตเราได้...
แต่ถ้าหากความรักนั้น ทำให้เราลืมที่จะรักตัวเอง ...
หรือลืมความฝันของตัวเอง...
จริงอยู่ที่เมื่อเวลาที่เรารู้สึกรักใคร
ความรู้สึกนั้นล้วนเกิดมาจากตัวเอง
เรารักใครก็เพราะใจเรานั้นสั่งให้รัก
ให้ทำอะไรก็ได้มากมายให้กับคนที่เรารัก
เพราะทำแล้วใจเราเป็นสุข
แต่เราจะแน่ใจได้อย่างไรว่า
สิ่งที่เราทำไปทั้งหมดนั้น
เป็นความรักที่ปราศจากเงื่อนไข
มีข้อความหนึ่งซึ่งชอบมาก...
ส่งเข้ามาทางอินเทอร์เน็ต เขียนไว้ว่า...
"นับตั้งแต่มีเธอเข้ามาในชีวิต..บางทีก็ทำให้ฉันลืม
วิธีที่จะอยู่กับตัวเองได้อย่างมีความสุข
ทำให้ฉันลืมไปแล้วว่า
ตัวเองชอบอะไร...และไม่ชอบอะไร...
รู้เพียงแต่ว่า...มีสิ่งใดบ้างที่เธอชอบ..
และฉันก็อยากทำสิ่งนั้นเพื่อมอบให้กับเธอ
เพราะเข้าใจผิดว่า...
นั่นคือวิธีที่ทำให้เราสุขใจในรักได้
แต่แท้จริงแล้ว...
มันกลับเป็นวิธีหนึ่งที่ทำให้ฉันลืม
.
แม้กระทั่งการรักตัวเอง..."
ข้อความนี้คือความจริงจาก "การทุ่มเททุกอย่างเพื่อความรัก"
และฉันก็ไม่เชื่อว่า ความพยายามนั้น
จะทำให้เกิดความสุขใจในความรักได้ตลอดไป
เผลอๆ อาจทำให้เราเจ็บปวดและคับข้องใจด้วยซ้ำ
หากความพยายามนั้นไม่มีอะไรดีขึ้น
คำพูดที่ว่า "ชีวิตที่ดี เริ่มที่ตัวเอง" จึงใช้ได้เสมอ
ลงมือรักตัวเอง ดูแลตัวเอง ไม่มีอะไรแย่หรอก
หากจะปฏิเสธบ้างในการทำสิ่งที่ตัวเองต้องฝืนใจ
เพียงเพื่อต้องการทำเพื่ออีกฝ่ายหนึ่งเท่านั้น
เมื่อเราอยากจะทำตัวเองให้สวยงาม
หรืออยากจะหาความบันเทิงในชีวิต
ก็ทำไปตามปกติ เมื่อเราทำตัวตามสบาย
เราก็จะสามารถมีความรักได้โดยไม่มีสิ่งใดมากำหนดเงื่อนไข
"การมีใครสักคนมาให้รัก
ก็เหมือน...การช่วยเติมเต็มความว่างเปล่าในชีวิตเราได้...
แต่ถ้าหากการมีความรักแล้ว
ทำให้เราลืมที่จะรักตัวเอง...
ต้องสูญเสียบางสิ่งบางอย่าง
หรือแม้กระทั่ง...ความฝันของตัวเองแล้ว
ฉันก็มองไม่ออกว่า...ความรักครั้งนี้
จะสวยงามได้อย่างไร?" ...
แก้ไขครั้งล่าสุด : 2008-06-18 15:43:56 
ถูกเปิดอ่าน : 1330 ครั้ง 
Comment : 4 