เด็กที่มีภาวะออทิสติกไม่ใช่บุคคลปัญญาอ่อน แต่สามารถพบร่วมกันได้ร้อยละ 75 - 80

   ในเด็กปกติ 10,000 คน จะพบเด็กที่มีภาวะออทิสติกประมาณ 4 คน เป็นเพศชายมากกว่าเพศหญิง

   4 เท่า เดิมเชื่อว่าสาเหตุมาจากการเลี้ยงดูที่ถูกทอดทิ้ง ไม่สนใจ แต่ปัจจุบันพบว่า สาเหตุมาจาก

   ความผิดปกติของสมอง

                   ภาวะออทิสติกหรือออทิสซึม   เป็นความผิดปกติที่พบได้ตั้งแต่วัยก่อน 30 เดือน โดยเด็ก

   จะมีความบกพร่องดังต่อไปนี้                  

                   1. ด้านภาษา พูดช้ากว่าปกติ และไม่สามารถใช้ภาษาเพื่อการสื่อสารได้ เช่น    เปล่ง

    เสียงที่ไม่มีความหมาย หรือพูดทวนคำหรือวลีซ้ำ ๆ

                   2. ด้านการเล่น  ไม่เล่นร่วมกับเด็กอื่น ๆ สนใจของเล่นเฉพาะบางประเภทเป็นพิเศษ                             

                   3. ด้านความสัมพันธ์กับบุคคลรอบข้าง ไม่แสดงความผูกพันแบบเด็กทั่ว ๆ ไป

    เช่น ไม่สนใจบุคคลรอบข้าง ไม่สบตา ไม่กลัวคนแปลกหน้า เข้ามาหาแบบผิวเผิน

                   การช่วยเหลือ

                   เน้นเรื่องการปรับพฤติกรรม      เพื่อกระตุ้นพัฒนาการด้านที่บกพร่องให้ใกล้เคียงกับ

   ปกติมากที่สุด         โดยพ่อแม่หรือผู้ปกครองจะมีส่วนสำคัญในการช่วยเหลือเด็กร่วมกับการรักษา

   อาจมีการใช้ยา  เพื่อควบคุมพฤติกรรมที่เป็นปัญหาต่อการฝึก   เช่น     อาการอยู่ไม่นิ่งเช่น   อาการ

   ก้าวร้าวอย่างรุนแรง   แต่ยาไม่สามารถรักษาภาวะออทิสติกให้หายได้           ผลการรักษาขึ้นอยู่กับ

   ระดับความรุนแรงของอาการ  ระดับสติปัญญา และการช่วยฝึกของผู้ปกครอง       บางรายสามารถ

   เข้าโรงเรียนได้   และอยู่ในสังคมได้ใกล้เคียงกับภาวะปกติ        บางรายต้องอยู่ภายใต้การดูแลของ

   ผู้ปกครอง

                   หลักการปรับเปลี่ยพฤติกรรม

                   1. เริ่มจากความสนใจและความสามารถที่เด็กมีอยู่ โดนมุ่งเน้นทักษะที่จำเป็นในชีวิต

                ประจำวันก่อน

                   2. แบ่งกิจกรรมเป็นส่วนย่อย ๆ ให้เด็กเริ่มจากกิจกรรมที่ง่าย ๆ ไปหากิจกรรมที่ยาก ๆ

                   3. ใช้ช่วงเวลาสั้น ๆ แล้วค่อย ๆ เพิ่มเวลาให้มากขึ้น

                   4. ทำตัวอย่างให้ดู ให้ความช่วยเหลือเท่าที่จำเป็น

                   5. สื่อสารด้วยคำพูดที่ง่าย สั้น ชัดเจน

                   6. ให้การเสริมแรงทันที เช่น ให้ขนม ส่งที่เด็กชอบ หรือการสัมผัสโอบกอด   เมื่อเด็ก

                ทำถูกต้อง

                    7. เมื่อเด็กทำได้แล้วจึงค่อยเพิ่มการเรียนรู้ใหม่เข้ากับทักษะเดิม

                    8. แสวงหาพฤติกรรมที่ดี เสริมสร้างให้เด็กไปทีละขั้น

                   จุดสำคัญของการฝึก คือ    ต้องสร้างความเชื่อมั่นให้กับเด็กว่าเขาทำได้    ต้องใช้ความรัก

    ความเมตตา และความอดทน อย่างไม่มีเงื่อนไข ครอบครัวมีความสำคัญต่อเด็กออทิสติกมาก บิดา

    มารดา หรือผู้ปกครองต้องเกื้อหนุนทางจิตใจซึ่งกันและกัน  ควรช่วยดูแลเด็กออทสติกไม่ให้

    ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งต้องรับภาระในการดูแลเด็กออทิสติกจนมากเกินไป ควรให้เด็กออทสติกได้ออกสู่

    สังคมภายนอกบ้านร่วมกับครอบครัว โดยบิดา มารดา หรือผู้ปกครองสามารถควบคุมพฤติกรรมที่

   ไม่เหมาะสมของเด็กได้   บิดา  มารดา  หรือผู้ปกครองควรให้ความรัก ความสนใจ     ยอมรับว่าเด็ก

    ออทิสติก เป็นสมาชิกคนหนึ่งในครอบครัว บิดา มารดา หรือผู้ปกครองควรมีอารมณ์ที่คงเส้นคงวา

    และให้ความยุติธรรมแก่เด็กออทิสติก