
นั่งตะลึง ตาค้าง ใจหายแว้บบ… โลกหมุนติ้ว
หลังจากรับรู้ข่าวร้าย เวลาที่ใช้ในการตะลึงหรือตาค้างนี้จะขึ้นอยู่กับระดับความสัมพันธ์ ความยาวนานของการคบหา และปริมาณใจที่ทุ่มเทลงทุนลงไป (แต่ไม่ควรเกิน 2 วัน เพราะจะโทรม และควรกระพริบตาเรื่อยๆ)
ทำความเข้าใจกับเหตุการณ์
ลองนึกดูคำพูดและท่าทางในการสื่อคำนั้นออกมาว่า เป็นจริงแน่หรือ จะนั่งคิด นอนคิด ตะแคงหรือห้อยหัวก็ไม่มีใครว่าได้ แต่ระวังนิดหนึ่งถ้าอยู่ในที่สาธารณะ ถ้าจริงก็อ่านข้อต่อไป
ยอมรับว่ามันเกิดขึ้นแล้ว
ลองมองย้อนกลับมาดูเราเองว่ามีอะไรบกพร่องหรือว่าขาดหายไปบ้างไหม พยายามแยกมันออกเป็นเรื่องๆ ข้อควรระวัง ห้ามคิดแยกชิ้นส่วนอวัยวะ หรือส่วนประกอบใดๆ ของร่างกายผู้ใดหรือตัวเองเด็ดขาด ให้มันอยู่ที่เดิมแหละดีแล้ว จะร้องเพลงอะไรก็ได้ แต่อย่าลืมว่าเราไม่ได้อยู่คนเดียว
พยายามแก้ไขเหตุการณ์ให้มันดีขึ้น
เมื่อแยกออกมาเป็นเรื่องๆได้แล้วก็หยิบมาคิดทีละเรื่อง เรื่องที่ยังไม่ได้คิดก็เอาพับใส่ตู้เสื้อผ้าไว้ก่อนนะ ใส่ก้อนหอมเอาไว้ด้วยกันแมลงสาบมาแทะเล่น เรื่องไหนแก้ไขได้แล้วก็รีดแล้วแขวนไว้ดีๆ ทั้งนี้ต้องสัมพันธ์กับข้อ 2 ด้วย
ถ้าแก้ไขไม่ได้ ก็ยอมรับว่ามันเป็นความจริง
เป็นทางออกที่ดีที่สุดสำหรับเรื่องที่ถึงทางตัน ถ้าเราจะฝีนตะลุยเพื่อให้ผ่านทางตันนั้นไปก็จะมีแต่เราแหละที่เจ็บเอง อาจจะหัวแตกปากเจ่อฟันหักก็ได้ ข้อนี้สำคัญมาก ต้องทำข้อนี้ให้ได้ก่อน ถึงจะข้ามไปข้อต่อไปได้ ถ้าคิดว่ายังรับข้อนี้ไม่ได้ให้ไปพยายามข้อ 2 กับ 3 ใหม่
ทำใจ เป็นขั้นตอนที่ทำได้ไม่ยาก ถ้าผ่านข้อ 5 มาได้แล้ว
อันนี้หมายถึงพยายามอย่าคิด ติด หรือหลงกับความสุขที่ผ่านมานะ ไม่ใช่ให้ไปควักหัวใจของใครออกมานั่งปั้นใหม่นะเดี๋ยวเพื่อนๆจะต้องไปให้กำลังใจในศาล
ขอบคุณสำหรับความสุขในช่วงเวลาที่ผ่านมา
เมื่อมองย้อนไปเราจะเห็นว่าเราเคยรู้จักกับความสุข สดชื่นมาแล้ว นี่คือกำไรนะเนี่ย ส่วนความทุกข์เอามาใส่ครก ตำๆๆๆๆๆ ใส่เครื่องอีกนิดหน่อย แล้วเอามาปั้นเป็นเล่มๆ เก็บไว้เป็นบทเรียน ของตัวเอง และอาจจะของคนอื่นด้วย
ลืมมันซะ ความทุกข์ที่เอาใส่ครกในข้อ 7 ไม่ได้
หรือตำแล้วไม่แหลก ก็เดินไปที่ถังขยะ แล้วก็เอามันเทลงไป ยกมือไหว้หนึ่งครั้ง แล้วภาวนาให้มันไปที่ชอบๆ เถอะ
เป็นคนใหม่ ตอนนี้คุณมีพร้อมแล้ว
สำหรับภพความสุขในอดีต บทเรียน และความทุกข์ที่กำจัดได้แล้ว … คุณคือคนใหม่
ตามล่าหารักต่อไป
ข้อนี้ไม่ต้องอธิบาย . . .
ถ้า ณ วันหนึ่ง เรารักคนที่มีแฟนแล้ว . . .
ก็คงหวังเล็ก ๆ ให้เขาเปลี่ยนใจ . . . มารักเราบ้าง
ถึงจะรู้สึกผิด . . . ที่คิดแย่งเขามา
แต่ก็อยากจะเป็นตัวเลือก . . .
ไม่ผิด . . . หากเราจะรักใครสักคน
ไม่มีใครสามารถห้ามใจใครได้
แต่จงทำใจ . . . และเผื่อความเสียใจไว้ด้วย
หากกล้าที่จะรัก (ทั้งที่ไม่น่าจะเป็นไปได้)
ก็อย่ากลัวที่จะเสียใจ . . .
ถ้าเขาเลือก ก็ยินดีด้วย . . .
แต่ ถ้าเขาไม่เลือก . . . อย่าโทษว่าเราไม่ดี หรือใครผิด
ถ้าผิดคงผิดที่เวลา . . . ที่ทำให้เราเจอกันช้าไป
คนดีไม่จำเป็น . . . ต้องสมหวังในความรักเสมอไป
ไม่มีใครที่ดีบริสุทธิ์ . . . หรือเลวบริสุทธิ์
ถ้า ณ วันหนึ่ง . . . เรารักคน 2 คน
และถึงเวลาที่เราต้องเลือก . . .จงปล่อยไปตามหัวใจ
แล้วเลือกในสิ่งที่เราต้องการ . . .
เลือกคนที่ได้ใจเราไป . . . ให้ตัวมันตามไปอยู่ด้วย
เพราะเมื่อใดที่หัวใจ กับตัวมันแยกกันอยู่ . . .
ตัวมันจะอยู่อย่างซังกะตาย
. . . เพราะมันไม่มีชีวิตจิตใจ
เรื่องความรักไม่มีใครถูก ไม่มีใครผิด
. . . ระหว่างคน 3 คน ต้องมีคนหนึ่งที่เสียใจเสมอ
แต่เสียใจแค่หนึ่งคน ดีกว่าเสียใจทั้ง 3 คน
. . . ไม่มีคำว่าสงสาร
ถ้าจะสงสาร . . . ควรสงสารตัวเองก่อน
ถามตัวเองซิว่า . . . คบด้วยความสงสาร
แล้วเรามีความสุขมั๊ย?
ไม่มีคำว่ายุติธรรม . . .
คนมาก่อนไม่จำเป็น . . . ต้องได้ครอบครอง
คนมาทีหลังไม่จำเป็น . . . ต้องเสียสละ
ชีวิตเป็นของเรา . . . จงเลือกเองแล้วจะได้ไม่โทษใคร
เรามีสิทธิ์ที่จะเลือก (ตราบเท่าที่เรายังไม่มีครอบครัว)
อย่ารักใครทั้งหมด . . .
เหลือความรักให้ตัวเองบ้าง . . . แม้สัก 1% ก็ยังดี
เผื่อใจไว้บ้าง ในวันที่ต้องเสียใจ
หากกล้าที่จะรัก . . . อย่ากลัวกับคำว่าเสียใจ
ไม่มีความแน่นอนในใจคน
ความรักไม่มีใครถูก ไม่มีใครผิด
ไม่มีความถูกต้อง หรือ ไม่ถูกต้อง
ไม่จำเป็นต้องมีความยุติธรรม
ไม่จำเป็นว่า . . . ใครมาก่อนมาหลัง
เราไม่สามารถบังคับใจใคร ให้รัก หรือ ไม่รักเราได้
และ ใคร ก็ไม่สามารถบังคับใจเราได้เช่นกัน
คนรัก . . . ไม่ใช่สิ่งของ
เขามีขา และเราไม่สามารถผูกมัดเขาไว้ได้ด้วยเชือก
แต่มัดไว้ได้ด้วยใจ อย่าล้อเล่นกับ ความรัก...
มิฉะนั้น ความรักจะล้อเล่นกับเรา เหมือนกัน