เสียงฟ้าครืน ฝนพรำ เมฆดำปิด
บังสนิท มิดทั่ว ดูมัวหมอง
ไร้แสงสาด พาดส่อง ให้ยลมอง
ฟ้าคะนอง ก้องตวาด ฟาดเปรี้ยงไป
ให้ใจสั่น ขวัญหนี ฤดีหวาด
ฟ้าเกรี้ยวกราด เสียงดังรัว กลัวหวั่นไหว
หันแลเหลียว เสียวผวา จะหาใคร
โอบกอดให้ หายสั่น เรียกขวัญมา
นึกไปว่า ถ้าวันนี้ มีเธออยู่
ข้างเคียงคู่ คงไม่หวั่น ขวัญผวา
แม้ฝนตก ฟ้ากระหน่ำ คำรามมา
โผผวา เธอคว้ากอด ฉันปลอดภัย
เธอจะรู้ บ้างไหม ในยามนี้
ทุกครั้งที่ เสียงฟ้าผ่า น้ำตาไหล
ตื่นตระหนก ตกใจกลัว ตัวสั่นไป
คิดย้อนใย เธอไม่กลับ รับขวัญเอย.
แก้ไขครั้งล่าสุด : 2006-07-17 22:21:00 
ถูกเปิดอ่าน : 269 ครั้ง