ดิฉันเป็นคนกรุงเทพฯ แต่สามีเป็นคนต่างจังหวัด เราพบกันในที่ทำงานที่กรุงเทพฯ แรกๆ ที่เขามาจีบดิฉัน    ดิฉันก็ไม่ได้สนใจ แต่พอเขาตื๊อหนักเข้าๆ  เลยใจชักอ่อน และที่ไม่สนใจเขาตั้งแต่ตอนแรกก็เพราะเขาเป็นคนรูปหล่อ แล้วมีข่าวหนาหูว่าเขาเป็นนักล่าผู้หญิง และเขาเองก็ถูกผู้หญิงล่าอยู่ด้วย

             วันหนึ่งเราคุยกัน ไม่รู้เรื่องอะไรแต่ลงเอยด้วยการที่เขาท้าดิฉันให้ไปดูสภาพบ้านที่ต่างจังหวัดของเขา ทำนองว่าเขาไม่มีพันธะอะไรอยู่ที่นั่น ดิฉันเองก็อยากพิสูจน์อยู่ด้วย จึงตอบตกลงไปกับเขา  และก็เข้าทางเขาเลย พอไปถึงบ้านเขาแล้ว ดิฉันก็ถูกเขาหลอกจนต้องค้างคืนกับเขาและเสียตัวให้เขาในที่สุด

             พอกลับมาจากบ้านเขาแล้ว เขาก็พา ผู้ใหญ่มาสู่ขอดิฉันตามประเพณี จัดพิธีแต่งงานและจดทะเบียนสมรสกัน หลังจากแต่งงาน ดิฉันก็ย้ายมาอยู่บ้านเช่ากับเขาที่กรุงเทพฯ และได้งานใหม่ มาช่วยดูแลควบคุมกิจการของญาติคนหนึ่ง และเราก็มี ลูกชายด้วยกัน 1 คน

             เชื่อไหมคะ ตลอดระยะเวลาที่มาอยู่ด้วยกันจนมีลูก สามีไม่เคยให้เงินดิฉันใช้เลยแม้แต่บาทเดียว เงินเดือนของเขาที่ได้เขาใช้ส่วนตัวของเขาคนเดียว โดยหมดไปกับญาติ เพื่อนฝูงของเขา ส่วนค่าใช้จ่ายในบ้านนั้น เขาเห็นว่าดิฉันมีเงินเดือน เขาเลยให้ดิฉันออกเงินอยู่คนเดียว ทั้งใช้จ่ายทั่วไป ค่าหมอเวลาลูกเจ็บป่วย ดิฉันเคยพยายามที่จะค้นดูกระเป๋าสตางค์ของเขา แต่ไม่เคยพบเงินก้อนเขาเลย เขาซุกซ่อนไว้อย่างมิดชิด ภายในบ้าน เคยค้นหาทุกแห่งก็ไม่พบ

             อ้อ ขนาดตอนที่แต่งงาน ค่าสินสอดเขาก็ยังมาทวงคืนจากดิฉันเลยค่ะ เงินรับไหว้จากญาติทั้งสองฝ่าย เงินที่แขกเหรื่อมาช่วยงานแต่ง แม้จะเป็นแขกทางฝ่ายดิฉันเขาก็ขอเอาไปเก็บเองจนหมด

             5 ปีมานี้ เขาไม่เคยให้ของขวัญดิฉันแม้แต่ชิ้นเดียว ทั้งๆ ที่เขาก็มีเงินนะคะ ดิฉันเคยน้อยใจสามี ขนาดอยากจะขอหย่าหรือหนีไปจากเขา แต่พอมาคิดๆ ดู เขาก็ดี ในส่วนอื่นๆ คือ ไม่สูบบุหรี่ ไม่เล่นการพนัน ที่สำคัญ เลิกเจ้าชู้มาตั้งแต่แต่งกับดิฉัน เลยคิดว่าความดีนี้ก็พอหักล้างกันได้  ดิฉันเลยต้องทนอยู่กับเขาต่อไป ทั้งๆ ที่ละเหี่ยใจ

             ดิฉันเคยถามเขาตรงๆ ครั้งหนึ่งว่า

             “ทำไมจึงไม่ยอมให้เงินเมียใช้บ้าง  ทีน้องคุณ เพื่อนคุณ คุณแจกให้ได้    ฉันเป็นเมียแท้ๆ กลับไม่เคยได้อะไรจากคุณเลย” 

             เขาตอบหน้าตาเฉยว่า  

             “ก็ให้ลูกกับเธอคนหนึ่งแล้ว มันมีค่ายิ่งกว่าเงินทองใดๆ อีกรู้ไหม” 

             ดิฉันได้ยินคำตอบ ยืนเซ่อเลยค่ะ  ต้องยอมเขา เพราะลูกชายดิฉันกำลังน่ารักมาก หล่อเหมือนพ่อ ฉลาด พูดจาคมคาย   กว่าเด็กวัยเดียวกัน เขาคือดวงใจของดิฉัน  คิดว่ารักลูกแทนรักเงิน(ของเขา)ดีกว่า คิดแล้ว จะได้สบายใจ

ผัวเมียละเหี่ยใจ