ดิฉันเห็นด้วยกับผู้หญิงอาร์เจนตินาที่ลงใน ฉบับที่ 544 เรื่อง บกพร่องต่อหน้าที่ ในคอลัมน์ เรื่องของผัวเมียเขา เราไม่เกี่ยวว่า ผู้หญิงมีความเก็บกดมาก  ที่สามีนกเขาไม่ขัน ถ้าดิฉันไม่ได้อ่านเรื่องนี้ ก็คงไม่กระจ่าง เพราะสามีดิฉันมีพฤติ-กรรมเช่นเดียวกันกับสามีของหญิงชาวอาร์เจนตินา เหมือนกับเป็นคนคนเดียว กันเลย

             สามีดิฉันไม่ทำการบ้านมาประมาณปีเศษๆ ได้แล้ว หลังจากที่เราแต่งงานกันมา 11 ปี

             ดิฉันสังเกตว่า สามีดิฉันแตกต่างก็ตรงที่เขายังมีความพยายามอยู่เหมือนกัน แต่ก็ล้มเลิกทุกครั้งไป แต่สิ่งที่ดิฉันได้รับกลับมาแทนที่ความเคลือบแคลงใจนี้ก็คือ เขาจะเอาอกเอาใจในเรื่องที่สามีไม่ค่อยทำให้ภรรยาด้วยความเต็มใจ เช่น จะบีบจะนวดให้ดิฉันคลายเมื่อย จะเอาอกเอาใจในสิ่งที่ไม่คาดฝัน ยิ่งถ้าเวลาไหน เจ็บป่วย เขาจะยิ่งดูแลดิฉันเป็นอย่างดีจนบางครั้งดิฉันลืมไปเลยว่ากำลังไม่พอใจเขาอยู่

             ดิฉันเคยคิดจะเลิกกับเขาอยู่หลาย-ครั้ง เพรา ะคิดว่าเขาหมดรัก จนมาคิดได้อีกทีว่า ดิฉันเห็นแก่ตัวเกินไปที่จะให้เขาทำการบ้าน ทั้งๆ ที่ก็มีความดี  ในเรื่องอื่นๆ นอกจากเรื่องบนเตียงแต่ถ้าวันไหนนกเขากลับมาขันอีก ดิฉันอาจมีตำแหน่งเป็นเมียหลวง.. ก็ได้ ไม่แน่

             มีอยู่เรื่องหนึ่งที่เปลี่ยนไป ก็คือ ดิฉันมีน้ำหนักที่อ้วนขึ้นมาประมาณ 10 กก. (จาก 49 เป็น 59) สูง 165 ซม. ดิฉันกำลังบังคับตัวเองให้มีวินัยในการกินเพื่อที่จะพิสูจน์ว่า ที่นกเขาไม่ขันนั้นเป็นเพราะสามี หรือเพราะตัวดิฉันเอง ถ้าทำสำเร็จแล้ว ผลออกมาเป็นเช่นไร จะเขียนมาเล่าใหม่ค่ะ

ผัวเมียละเหี่ยใจ