บ้านฉันอยู่นนทบุรี แต่ไปทำงาน อยู่ที่โรงงานแห่งหนึ่งในอยุธยา ที่นั่นฉันได้รู้จักกับผู้ชายคนหนึ่งชื่อ สมัคร  เขาเป็นคนใต้ บ้านอยู่ที่จังหวัดสงขลา ตั้งแต่เราคบกันมา เขาเป็นคนดีมาก เขาไม่เคยล่วงเกินฉันเลย และเขาก็ขยัน บอกรักฉันอยู่บ่อยครั้ง คบกันได้ปีกว่า เขาบอกรักฉันเกือบ 100 ครั้งเห็นจะได้  ตอนนั้นฉันเองก็รู้สึกรักเขาเหมือนกัน   แต่ก็ยังไม่กล้าบอกเขา

             ทำงานได้ 2 ปี ฉันก็กลับมาอยู่บ้าน เพราะโรงงานปิดตัวลง เนื่องจากพิษเศรษฐกิจ เขาบอกฉันว่า เขาก็ต้องกลับไปบ้านที่สงขลาก่อน เราเลยแลกที่อยู่กันไว้เพื่อติดต่อกันทางจดหมายต่อไป

             ฉันมาอยู่บ้านได้ 1 เดือน มีวันหนึ่ง   มีคนมาที่บ้านฉันเต็มไปหมด ฉันงงมาก  สงสัยว่ามีอะไรเกิดขึ้น คนในบ้านก็ไม่มีใครพูดอะไร พอดีมีเพื่อนสนิทฉันคนหนึ่งมาที่บ้าน แล้วมาถามฉันว่า

             “นี่แกรู้ไหม วันนี้ ที่บ้านแกมีคนมาเยอะแยะ เพราะอะไร” 

             ฉันตอบไปด้วยความซื่อว่า

             “ไม่รู้สิ ก็งงๆ อยู่นี่แหละ”

             เพื่อนจึงบอกว่า

   &nbs p;         “ไอ้บ้าเอ๊ย ช่างไม่รู้เรื่องอะไรเลย เรื่องของแกแท้ๆ นะ มีผู้ชายเขาจะมาสู่ขอแกไปเป็นเมียไง ”

             ฉันได้ฟังเกือบช็อก พูดไม่ออก พอตั้งสติได้ จึงถามว่า “ผู้ชายคนไหนวะ    จะมาสู่ขอข้า” เพื่อนบอกว่า “ก็คนที่อยู่    ข้างบ้านแกนี่ไง”

             พอฉันรู้ว่าเป็นใคร ฉันร้องไห้เลยค่ะ เพราะผู้ชายคนนั้นอายุตั้ง 29 ปี เข้าไปแล้ว ตอนนั้นฉันเพิ่งอายุ 17 ปีเท่านั้น แก่กว่ากันตั้งเยอะ พอได้เวลาผู้ใหญ่ทางฝ่ายชายก็มาที่บ้าน มาเจรจาสู่ขอกับพ่อแม่ ฉันพูดอะไรไม่ออก ปฏิเสธไม่ได้ พ่อแม่บอกเชิงบังคับ    ให้ฉันรับปากที่จะแต่งงานกับเขาฉันจึงจำต้องตอบตกลง

             หลังจากนั้นไม่ถึงเดือน พิธีแต่งงานก็ถูกจัดขึ้น ฉันเขียนจดหมายไปบอกให้สมัครรู้และส่งการ์ดเชิญไปให้เขาด้วยเล่ าถึงความจำเป็นที่ต้องแต่งงาน แต่หัวใจฉันยังอยู่กับสมัครเสมอ

             ฉันได้รับของขวัญแต่งงานจากเพื่อนๆ จากคนที่รู้จักเต็มห้อง มีอยู่ชิ้นหนึ่งที่ฉันสนใจเป็นพิเศษ เพราะดูชื่อคนที่ส่งมาคือ สมัคร ค่ะ  เขาเขียนอวยพรมาให้ฉันว่า

             “ขอให้มีความสุข ขอให้ลูกคนแรกเป็นผู้ชาย เพราะผมชอบลูกผู้ชาย”

             คืนนั้นฉันนอนร้องไห้คิดถึงสมัครทั้งคืน

             พอแต่งงานแล้ว สามีได้เข้ามาอยู่ที่บ้านฉัน การใช้ชีวิตคู่สามีภรรยากับผู้ชายที่อายุแก่กว่าฉันมาก และที่สำคัญ ค ือ  เราไม่ได้รักกัน ทำให้ฉันไม่มีความสุขเลย  ทัศนะของเราแทบจะไม่ตรงกันเลย   ในที่สุดเราก็มาเปิดอกพูดจากัน สามียินยอม ที่จะแยกทางกับฉัน เพราะถึงอยู่ไป เราก็ไม่มีความสุข เราแยกทางกันอย่างเข้าใจ มิได้โกรธเคืองกัน

             วันที่สามีขนข้าวของออกไปจากบ้านฉัน เขาพูดลาฉันว่า

         “ไปก่อนนะ น้องสาวที่รัก”

          ฉันก็ตอบเขาว่า

            “ไปเถอะค่ะ คุณลุงรูปหล่อ ขอให้โชคดีนะคะ”

          อดีตสามีหัวเราะชอบใจ ก่อนขึ้นรถแยกจากไป ฉันสบายใจขึ้น รู้สึกเป็นอิสระ  และนึกถึงสมัครขึ้นมาทันที ฉันเขียนจดหมายไปเล่าให้เขาฟังว่าฉันเลิกกับสามีแล้ว  สมัครเขียนตอบกลับมาว่า เขาดีใจมาก เขาจะรีบหาโอกาสมาหาฉันที่นนทบุรีให้เร็วที่สุด เขาบอกว่าไม่ได้รังเกียจฉัน ถึงแม้ฉันจะผ่านผู้ชายมาแล้วก็ตาม

             ช่วงที่ฉันรอสมัครกลับมา ฉันก็ได้รู้จักกับนายตำรวจคนหนึ่ง เขาสนิทกับพี่สาวฉัน แต่ทำท่ามาชอบๆ ฉัน ซ้ำยังมีแรงเชียร์จากพี่สาวอีก แต่ฉันไม่ชอบตำรวจ เพราะดูท่าทีแล้วเขาไม่ค่อยน่าไว้ใจ

         ตอนนี้ฉันรู้สึกสับสนว่าระหว่างตำรวจกับสมัคร ฉันจะตัดสินใจลงเอยกับใครดี

ผัวเมียละเหี่ยใจ