ทุกๆ อย่างในโลก มีแง่มุมมากมายให้ค้นหา
ของสิ่งเดียวกันสามารถให้ทั้งประโยชน์และโทษ
ขึ้นอยู่กับว่า ใครเป็นผู้ใช้..และใช้อย่างไร

หลายครั้งที่เราพบว่า
ขณะที่เรากำลัง สร้าง อะไรสักอย่างอยู่นั้น
กลับเป็นการทำลาย อะไรอีกหลายอย่าง
ไม่มีอะไรที่ได้มาเปล่าๆ โดยไม่ต้องเอาอะไรไปแลก
บางครั้งก็คุ้มค่า…กับการยอมเสียอะไรสักอย่าง
เพื่อที่จะได้อะไรอีกอย่างกลับมา

แต่ก็มีหลายครั้ง…ที่ลืมนึกไปว่า
ของที่ได้กลับมาไม่คุ้มค่าเท่ากับของที่เสียไป

ขณะที่เราเดินเที่ยวอยู่ในศูนย์การค้า
เราก็จะเสียเวลาที่จะได้อ่านหนังสือเล่มโปรดที่อ่านค้างไว้
เด็กวัยรุ่นที่นั่งพับนก จะต้องฉีกกระดาษนับร้อยชิ้น
ศิลปินที่โด่งดังบนเวที…กำลังทิ้งคนที่รักไว้ที่บ้าน

ไม่มีใครบอกได้ว่า จะเกิดอะไรขึ้นกับวันพรุ่งนี้
เป็นคำถามที่ไม่ต้องตอบก็ได้…แค่เอาไว้นึกดูเล่นๆ

ถ้ารู้ว่าวันหนึ่งหนังสือเล่มโปรดเล่มนั้นจะหายไป
เราจะไปศูนย์การค้าอยู่ไหม
ถ้าต้องเขียนจดหมายเพื่อบอกข่าวสำคัญให้กับใครสักคน
เราจะฉีกกระดาษเพื่อพับนกหรือเปล่า
ถ้าคืนหนึ่งกลับมาบ้านแล้วพบว่า
คนที่เรารัก..ไม่ได้อยู่เพื่อให้เรารักอีกต่อไป
เราจะยังออกจากบ้านไปอยู่ไหม

ความสำคัญและความจำเป็นของคน ไม่เท่ากันก็จริง…
แต่การเสียไปเพื่อได้มานั้น จะต้องอยู่บนความรอบคอบ
และคิดมาอย่างดีแล้วทั้งสองด้าน

ต้นไม้หนึ่งต้นไม่อาจสร้างไม้ขีดได้นับร้อยล้านก้าน
แต่ไม้ขีดก้านเดียวอาจทำลายต้นไม้ได้นับร้อยล้านต้น

ไม่มีใครคิดแทนใครได้ จึงเป็นเรื่องยากที่จะบอกว่า…
เราควรเสียอะไรไป เพื่อได้อะไรมา

และเรา…ควรเป็น ต้นไม้ หรือ ไม้ขีดไฟ

:: ขอขอบคุณ ป้าแก้ว ค่ะ ::