“เวลาเดินทางไกลหรือไปค้างที่ไหน  อย่าลืม...ผ้าถุงและกระดาษทิชชู่นะ”

ไอ้ฉันก็ไม่ได้ใส่ใจ  เถียงกันกับแม่ตลอดเวลา
“เอาผ้าเช็ดตัวไปแทนนะแม่นะ”

แม่ยังคงย้ำประโยคเดิม
“เอาน่า...พกไว้ให้ติดเป็นนิสัยทั้งสองอย่างนั่นแหละ”

ในที่สุด...ฉันก็พกแต่กระดาษทิชชู่  เพราะอันนี้ได้ใช้จริงๆ
แต่ผ้าถุง เอาไปทำไม  ผ้าเช้ดตัวก็มี ห้องน้ำก็มี
ที่สำคัญ นุ่งไม่ค่อยจะเป็นเสียด้วย
แล้วเวลาอาบน้ำเหมือนมีอะไรมากั้นไว้  จะอาบไม่สะอาดน๊า

จนกระทั่งวันที่ไปเที่ยวทะเลกันครั้งล่าสุดแถวๆ ชลบุรี
ไม่รู้เป็นวันอะไร คนแห่กันมาเยอะมากๆ
ตอนเล่นน้ำยังไม่มีปัญหา แต่พอถึงตอนจะอาบน้ำน่ะซี
(เราไปแบบไม่ได้ค้างคืน  เลยต้องใช้บริการห้องน้ำสาธาณะ)
ปรากฏว่าคนแน่นขนัด  ต่อคิวกันยาวเหยียดเลย
1 ชั่วโมงผ่านไป พวกเรายังไม่ได้อาบน้ำ
เหลียวซ้ายแลขวา  แม่ก็หายไปไหนอีกล่ะนี่!!

..............................................................

โอ้โห...แม่อาบน้ำเสร็จแล้ว นั่งตากลมปะแป้งหอมฟุ้งอยู่บนรถ
“ แม่ไม่ได้ต่อคิวเข้าห้องน้ำหรอก  แม่ใส่ผ้าถุงแล้วอาบตรงบ่อน้ำจืด
ที่มีคุณป้า คุณยายเขาไปอาบกันนั่นแหละ
พวกสาวๆ ที่ไม่ได้เอาผ้าถุงมาก็ต้องรอคิวเข้าห้องอาบน้ำไปเหอะ
นี่แหละประโยชน์ของผ้าถุง  แม่บอกกี่ครั้งๆ ไม่มีใครเชื่อ”

เป็นไงล่ะ...ไม่เชื่อแม่ ฉันเลยต้องจ๋อยไปเลย

ผ้าถุงของแม่กับผ้าข้าวม้าของพ่อ  สารพัดประโยชน์จริงๆ
(ฉันโตมาได้ ก็ด้วยเปลผ้าข้าวม้ากับชิงช้าผ้าถุงนี่แหละ)

*หมายเหตุ – เดี๋ยวนี้เขามีแบบลายการ์ตูนน่ารัก เป็นเนื้อผ้าขนหนู
หรือแบบผ้าถุงโบราณ แต่เย็บใส่ยางยืดเกาะอกไว้ 
ใช้สะดวกมากขึ้น   ใครใส่ผ้าถุงไม่เป็นก็ไม่ต้องกังวลแล้วนะ

 

 

 

:: i-momay ครอบครัวตัว อ. ::