ข้อมูลส่วนตัว
 
 
คำแนะนำตัว :

::I-MoMay::นิ่งเป็นหลับ..ขยับเป็นกิน

  หมวดของ BLog
 * ทุกกลุ่ม
 :: Materail (blog) ::
 :: Code (blog) ::
 :: Other ::
 ++++
 :: Site Map ::
 :: Story ::
 :: Knowledge ::
 :: Good ::

  Archives
 พฤศจิกายน 2008
 ตุลาคม 2008
 กันยายน 2008
 สิงหาคม 2008
 กรกฏาคม 2008
 มิถุนายน 2008
 พฤษภาคม 2008

 

:: blockquote ::

            มีวิธีอื่นๆ อีก แต่วิธีนี้เป็นวิธีที่ใช้บ่อยที่สุด ลองดูตัวอย่างบทความด้านล่างนะคะ เปรียบเทียบให้เห็นชัด ทั้งแบบที่ยังไม่จัดข้อความและแบบที่จัดเรียบร้อยแล้ว

 


::ตัวอย่างแบบที่ยังไม่จัด ข้อความติดกันเป็นแพและชิดขอบเกินไป::

เนื้อเรื่องความสุขของกะทิ เป็นเรื่องราวของ กะทิเด็กหญิงอายุ   9 ขวบ อยู่กับตายายที่บ้านเรือนไทยริมน้ำ จังหวัดอยุธยา กะทิมีชีวิตที่เปี่ยมสุขเพราะรายล้อมด้วยผู้คนที่รักใคร่เมตตา โดยเฉพาะตายายจะดูแลเอาใจใส่และมอบความรักให้กะทิอย่างล้นเหลือ แต่ท่ามกลางความรักของผู้คนที่แวดล้อมเธออยู่นั้น กะทิกลับรู้สึกว่ามีบางสิ่งบางอย่างขาดหายไปจากชีวิต ซึ่งสิ่งนั้นก็คือ แม่

ภาพของแม่ดูจะรางเลือนในความรู้สึกของกะทิ แม่เหมือนชิ้นส่วนของภาพที่ไม่ปะติดปะต่อ เหมือนความฝันที่เลือนราง กะทิไม่รู้และไม่เคยถามตายายว่าแม่อยู่ที่ไหน แล้ววันหนึ่งกะทิก็ได้พบแม่ แต่ต้องรับรู้ว่าแม่กำลังจะจากไปด้วยโรคเอแอลเอส ซึ่งเป็นโรคที่ทำให้กล้ามเนื้ออ่อนแรง และเมื่อแม่จากไปกะทิก็สามารถผ่านช่วงเวลาแห่งความทุกข์ด้วยจิตใจที่เข้มแข็งและไม่เศร้าโศกจนเกินไปนัก

ทั้งนี้เป็นเพราะกะทิมี ความรักจากครอบครัวและคนรอบข้างเป็นเกราะคุ้มกัน นอกจากนั้นยังเป็นเพราะกะทิได้ใกล้ชิดและรับรู้เรื่องราวในทุกช่วงชีวิตของแม่ด้วยวิธีการที่แม่วางไว้อย่างแยบยล ความรักของแม่ทำให้กะทิเข้มแข็ง เข้าใจและสามารถจัดการกับความรู้สึกของตัวเองได้ง่ายขึ้นเท่าที่เด็กอายุเก้าขวบจะทำได้ เรื่องจึงจบลงด้วยความสุข


:: ตัวอย่างแบบที่จัดเรียบร้อยแล้ว ดูเป็นระเบียบกว่า ::

               เนื้อเรื่องความสุขของกะทิ เป็นเรื่องราวของ กะทิเด็กหญิงอายุ   9 ขวบ อยู่กับตายายที่บ้านเรือนไทยริมน้ำ จังหวัดอยุธยา กะทิมีชีวิตที่เปี่ยมสุขเพราะรายล้อมด้วยผู้คนที่รักใคร่เมตตา โดยเฉพาะตายายจะดูแลเอาใจใส่และมอบความรักให้กะทิอย่างล้นเหลือ แต่ท่ามกลางความรักของผู้คนที่แวดล้อมเธออยู่นั้น กะทิกลับรู้สึกว่ามีบางสิ่งบางอย่างขาดหายไปจากชีวิต ซึ่งสิ่งนั้นก็คือ แม่

              ภาพของแม่ดูจะรางเลือนในความรู้สึกของกะทิ.......แม่เหมือนชิ้นส่วนของภาพที่ไม่ปะติดปะต่อ เหมือนความฝันที่เลือนราง กะทิไม่รู้และไม่เคยถามตายายว่าแม่อยู่ที่ไหน แล้ววันหนึ่งกะทิก็ได้พบแม่ แต่ต้องรับรู้ว่าแม่กำลังจะจากไปด้วยโรคเอแอลเอส ซึ่งเป็นโรคที่ทำให้กล้ามเนื้ออ่อนแรง และเมื่อแม่จากไปกะทิก็สามารถผ่านช่วงเวลาแห่งความทุกข์ด้วยจิตใจที่เข้มแข็งและไม่เศร้าโศกจนเกินไปนัก

             ทั้งนี้เป็นเพราะกะทิมี ความรักจากครอบครัวและคนรอบข้างเป็นเกราะคุ้มกัน นอกจากนั้นยังเป็นเพราะกะทิได้ใกล้ชิดและรับรู้เรื่องราวในทุกช่วงชีวิตของแม่ด้วยวิธีการที่แม่วางไว้อย่างแยบยล ความรักของแม่ทำให้กะทิเข้มแข็ง เข้าใจและสามารถจัดการกับความรู้สึกของตัวเองได้ง่ายขึ้นเท่าที่เด็กอายุเก้าขวบจะทำได้ เรื่องจึงจบลงด้วยความสุข