คนเราเกิดมานี่ก็แปลก..ต้องมายุ่งวุ่นวายกับเรื่องของใครต่อใคร
ต้องผูกพันอยู่กับคนอื่นเสมอ..ทั้งที่บางครั้งไม่ได้เต็มใจ
ก็คงเป็นเพราะเราเป็น"คน"นี่แหละเนอะ..ถึงต้องเป็นอย่างนั้น
คำว่า"คน" นี่คงหมายถึง "การทำให้เข้ากัน ผสมกัน ปนเปกันไป"
เราถึงเป็นอย่างนี้..พยายามที่จะเข้าหากัน วุ่นวายเรื่องของกันและกัน ห่ะห่ะ
ที่เกริ่นๆมาน่ะ..ไม่ใช่อะไรหรอก
ก็แค่เบื่อๆกับชีวิตน่ะ เบื่อๆกับสิ่งรอบข้าง..แต่ก็ไม่ได้เบื่อซะทุกอย่าง
ก็เป็นเหตุแห่งการขออนุญาติเล่าให้ฟังนี่ไงล่ะ
"เรื่องชมรม"
เธอรู้ไหม..ชมรมเราน่ะจะโดนยุบ ทั้งๆที่ช่วงนี้น่ะ
เป็นช่วงที่เราจะสรรหานักกีฬาน้องใหม่จากคณะต่างๆ เตรียมจัดแข่งกีฬาเฟรชชี่
ซึ่งบรรยากาศควรจะคึกตักมากเป็นพิเศษ..แต่ตอนนี้ชมรมเราปิด
เพราะอะไร ชมรมดีเด่นสองปีซ้อน ถึงจะถูกยุบ
เรื่องปัญหาในชมรมที่ประธานเค้าทำเชี่ยไว้ก็หนึ่งล่ะ..เลยถูกเพ่งเล็ง
แต่เรื่องที่เป็นต้นเหตุในครั้งนี้อย่างเจาะจง..คือการดื่มสุรา
หน้าชมรม ภายในรั้วมหาวิทยาลัย และที่สำคัญเป็นรุ่นพี่ที่เคยอยู่ชมรมชวน(จบไปแล้ว)
อยากจะรู้จริงๆ..จะกินเหล้า..ทำไมต้องชมรม..ทั้งๆที่โดนเพ่งเล็งอยู่
อยากจะตะโกนดังๆกลางที่ประชุมเลยว่า
ใครแม่งมาชมรมแล้วไม่ทำประโยชน์อะไรให้ชมรม..ไม่ได้ว่า
แต่ถ้ามาแล้วทำความเสียหาย..นำหายนะมาให้..กรุณาอย่ามาดีกว่า
เก็บความหวังร้ายไปใช้ที่อื่น
พอ
จบ
"เรื่องกิจกรรมน้องใหม่"
ไม่ได้ลงไปทำอะไรเต็มตัวหรอก..อาจเป็นเพราะทีมงานบางกลุ่มบางคน
ไม่เป็นที่น่านับถือ..หรือมีอคติส่วนตัวกับบางคน
แต่ช่วงหลังๆเห็นผลงานแล้วเป็นที่น่าเป็นห่วง ก็เลยยื่นมือเข้าช่วยซะหน่อย
พอเข้าไปจริงๆก็ยอมรับว่าเหนื่อยมากๆเพราะไม่มีคนมาทำเลย
ที่จริงเราทำตัวเป็นคนส่วนมาก ไม่รู้ไม่ชี้ก็ได้
แต่พอเห็นหน้าเพื่อน(บางคนเราก็ไม่รู้จัก)เค้าเหนื่อยจริงๆ เค้าท้อกัน
ก็ขอยื่นมือเข้าไปช่วยในโอกาสที่ทำได้
แต่ที่เซ็งก็คือ อีพวกที่มีอคติต่อกันพวกหนึ่งก็ว่า มาๆหายๆ มาทำไม
ตอบไป กรูมาให้ก็ดีแล้ว ห่ะห่ะ
ส่วนอีกพวกหนึ่งก็ว่า คนอื่นเค้าไม่ทำกัน ไปทำทำไม อยากเด่นล่ะซิ
ตอบไป ทำไมกรูต้องทำตามคนอื่น + กรูไม่ทำ กรูก็เด่นวุ้ย ห่ะห่ะ
"เรื่องบล็อกวันนี้"
ก็เพื่งทำเป็นวันแรกอ่ะที่นี่ ที่รูปไม่มีเพราะอารมณ์นี้ขี้เกียจเข้าไปหารูปมาแปะ
รูปในเครื่องเต็มเลย น่าจะอัพโหลดได้ง่ายๆจากเครื่องเนอะ
เหมือนเวลาเราโพสเว็บบอร์ดง่ะ เอาเหอะ บ่นไปเดี๋ยวโดนแบนไอดี ห่ะห่ะ
PS..
อันที่จริง..เรื่องบ่นน่ะมีเยอะ
แต่ว่าถ้าให้บ่นจนครบ สามพันแปดสิบบรรทัดก็ม่ายจบ
มือหงิกพอดี
ลุ้นบอลต่อดีกว่า
บายๆๆ
แวบบบ..บบ