อยากบอกจังว่าขอโทษ...แค่อย่าโกรธกันได้ไหม

ที่ผ่านมารู้ว่าผิดเต็มหัวใจ...เธอได้โปรดอภัยกันสักครั้ง

ฉันอาจยังไม่ดีพอสำหรับเธอ...ก็รู้ว่าแค่ฉันที่เพ้อไปข้างเดียว

ทั้งที่รู้ว่าเธอไม่มีแม้เศษเสี้ยวของความรักที่ให้กัน

 ความรักคือ..อะไร?

 หากทุกคนเปรียบความรักได้ดั่งสิ่งไดแล้วไซร้..คำถามที่ต้องการคำตอบของความรักนั้นก็มีอยู่มากมายเช่นกัน
ในบางครั้งความรักอาจเปรียบเสมือนดั่งเช่น  สายลม ยามเมื่อเราได้สัมผัสมันสุดแสนจะเย็นสบายแต่จะมีใครสักกี่คนกันเหล่าที่จะมองเห็น
สายลมที่พัดผ่านเราไปในอากาศ คำตอบคือ ไม่มีใช่ไหม?              แต่ความรักของคนบางคนอาจจะต่างมุมมองต่างความคิด บางคนมองความรักดั่งเปลวไฟที่พัดกระพือโหม เมื่อสัมผัสและอยู่ จะได้รับเพียงความร้อนแรงที่พร้อมจะเผาผลาญให้เราได้หมอดไหม้ไปเปลวไฟอันร้อนระอุนั้นได้เลยกระมัง
ในขณะที่บางคนมองความรักเป็นดั่งเช่นท้องฟ้าคือกว้างใหญ่ สบายตายามที่มอง น่าค้นหา แต่ ไม่อาจจะก้าวขึ้นไปสัมผัสได้ได้เพียงแค่เฝ้ามองก็เท่านั้น
ในขณะที่บางคนมองความรักเหมือนสายน้ำที่ไหลผ่านให้ความช่ำชื่นใจให้ความสบายตาแก่เราทำให้เรามองเห็นความรักในมุมที่สวยงามมากเพียงใด
    แต่ความรักของคนบางคนอาจจะมองมันเป็นเหมือนสีสันที่สดใสละลานตาที่มีให้เห็นกันอยู่บ่อยๆบนโลกนี้แล้วล่ะก็
คงมีคนมากมายอยากให้ความรักของตัวเองเป็น สีโน้นสีนี้ตามแต่ใจจะเสกสรรค์ปั้นแต่งกันไป แต่ ความรักก็คือ ความรัก อยู่ดีนั่นแหละไม่มีใครจะสามารถปั้นแต่งมันได้
ความรักของคนบางคนอาจจะบอกว่ารักนั้นมันคือสีขาว ถ้าความรักของคุณ คือสีขาวละก็ ความรักของคุณมันคงเป็นรักที่บริสุทธิ์มากเลยทีเดียว
เป็นความรักที่ไม่ต้องการการตอบแทนไดๆ เป็นความรักมีแต่การให้ แต่คงจะหายากเต็มทีในสังคมทุกวันนี้ที่คงมีแต่ความวุนวายจนน่าสับสนเสียเหลือเกินนะเนี่ย
แต่ในขณะที่บางคนมองความรักและห้วงเวลาแห่งความรักที่เค้าได้มีได้เจอนั้นเป็นสีชมพูก็คงไม่แปลกเลยนะเพราะมันเป็นสีที่ดูสวยหวานอ่อนโยนแต่คงแฝงความเข้มแข็งไว้ด้วยกระมัง
เพราะเคยมีคนบางคนเคยบอกไว้ว่าความอ่อนโยนนั้นหาใช่ความอ่อนแอคนที่จะมีความอ่อนโยนได้นั้นคงเป็นคนที่ได้รับการสั่งสอนให้มองโลกนี้ไปด้วยความดีเสียหมดกระมัง
แต่ความจริงแล้วในสังคมทุกวันนี้มันก็คงอาจจะยังมีอยู่บ้างแต่คงน้อยมากเสียจนต้องค้นหาเลยทีเดียวเพราะจะมองไปทางไดก็ล้วนแล้วแต่มองเห็นแต่ความเห็นแก่ตัวด้วยกันเกือบทั้งสิ้น

บางคนอาจะมองความรักเป็นสีฟ้าอาจเป็นเพราะว่าสีฟ้านั้นอาจสีแห่งความเข้มแข็งแต่

วันนี้คงพอแค่นี้ก่อนนะคะไว้พรุ่งนี้จะมาต่อนะคะหากเพื่อนๆคนไหนที่มีมุมมองความรักในมุมที่ต่างๆกันออกไปก็มาโพสต์คอมเมนส์ได้นะคะขอบคุณค่ะ

โดยต้นอ้อ

 จากวันนั้นที่เราสองต้องจากลา เพราะว่าอยากให้เธอเห็นความสำคัญ  

จากวันนี้ที่เราสองต้องไกลกัน มีความหวั่นไหวมากมายในใจฉัน   

แต่ทุกวันยังเฝ้ารอเธอมางอนง้อ ยังเฝ้ารอให้เธอมาขอคืนดีกัน     

ได้แต่เฝ้ารอกันอย่างนี้ไปทุกๆวัน จนความฝันของฉันเหมือนห่างไกล 

อยากบอกเธอว่ายังรักสุดหัวใจ แต่คงไม่มีวันนั้นเลยใช่ไหม  

วันที่เธอจะให้อภัยฉันคนนี้ คนที่ยังคงรักเธอสุดหัวใจ         

และคงแค่คิดถึงตลอดไป ตราบจนวันสุดท้ายที่ฉันมี          

แม้ห้วงสุดท้ายที่ฉันจะหายใจ ได้โปรดจงจำไว้..คือเธอนะคนดี

   เพื่อนร่วมแสดงความคิดเห็นกันได้นะคะ ขอบคุณทุกท่านที่แสดงความคิดเห็นไว้ด้วยค่ะ