ถ้าความรักคือ การให้...ไม่ยึดครอง
ไม่ว่าคนที่เรารักจะอยู่กับเราหรือไม่
ไม่ว่าคนที่เรารักจะอยู่แห่งหนใด
ความรัก...จะตามเราไปทุกที่

.

เวลารักใคร
ทำได้ไหม ที่จะไม่เรียกร้อง
ถ้า รัก จริง
ควรคิดที่จะให้...มากกว่าจะได้
แล้วมันจะไม่วุ่นวายใจ
แล้วมันจะไม่คิดระแวงว่า...เขาจะให้ใครบ้าง
ยืนยันการคบหา ให้อยู่บนความเป็นตัวเอง
แล้วมันก็จะไม่มีอะไรต้องเดือดร้อน
ก็จะไม่มีอะไรต้องดิ้นรน

.

.

เวลารักใคร
ทำให้อารมณ์เหมือนตอนวันหยุดว่างๆ
ที่นั่งปล่อยเท้าแช่น้ำ...ข้างตัวมีหนังสือ
มองโน่นมองนี่ไปตามประสา

. 

เวลารักใคร
ทำได้ไหมที่จะเหงา และยังเดินทางตามลำพังได้อยู่
ได้เถอะนะ ทำให้ได้
อนุญาตนิดหน่อยว่า...สามารถคิดถึง
สามารถร้องไห้ในวันที่อ่อนไหว
ภายใต้ข้อแม้ที่ต้องจดไว้ในสมุดชีวิต
ว่าความรักไม่อ่อนแอ
ตัวเราต่างหากที่อ่อนแอ

 ....

และการเกิดมาเพื่อใครสักคนไม่ใช่เรื่องแย่
แต่ที่มันแย่ นั่นเป็นเพราะ

 เราหวังที่จะให้ใครสักคน

 ....

..เกิดมาเพื่อเรา..

.