  เหมือนไม่มีตัวตนบนโลกนี้
เหมือนไม่มีกายหยาบให้จับต้อง
เหมือนไม่มีภาพใดให้คอยมอง
เหมือนไม่มีเสียงร้องของหัวใจ
ฉันจะเป็นนิยามความว่างเปล่า
ฉันจะเป็นดังเงาเฝ้าถามไถ่
ฉันจะเป็นคนหวงคอยห่วงใย
ฉันจะเป็นคนหวั่นไหวนอกสายตา
ขอเพียงอยู่ห่างห่างอย่างเมื่อก่อน
ขอเพียงอยู่ซ่อนวาดปรารถนา
ขอเพียงอยู่ฝันบ้างบางเวลา
ขอเพียงอยู่ในนิทรายามราตรี
เป็นเพียงแค่ความเคลื่อนไหวในอากาศ
เป็นเพียงแค่เศษธาตุดาษวิถี
เป็นเพียงแค่คนยังคอยหวังดี
เป็นเพียงแค่ผงธุลีที่รักเธอ
 | 
แก้ไขครั้งล่าสุด : 2007-04-08 03:32:51 
ถูกเปิดอ่าน : 669 ครั้ง