ข้อมูลส่วนตัว
 
 
คำแนะนำตัว :

♥ L o v e s N o T L o n E L y ~ B u T h u R T ♥ มี รัก ไม่เหงา - - แต่ * เจ็บ *

  หมวดของ BLog
 * ทุกกลุ่ม
 Home
 หัวใจกับความรู้สึก
 กล่องความทรงจำ
 ข้อคิด แง่คิดดีดี
 อะไร ? อยู่ในภาพ
 จุ๊กจิ๊กแต่ง Blog
 ตัวอย่างภาพยนตร์

  Link
 Manager On Line
 มิตรภาพ ความฝัน วันแรมทาง
 แผ่นดินดอยลอยฟ้า
 เข้ากูกิ๊ก ไม่จำเป็นต้องมีกิ๊ก
 Colors Code
 YouTube Broadcast Yourself
 eSnips.com : Free space to upload and share
 พลังจิตดอทคอม
 New Blog
 ศูนย์รวมเรื่องคอมพิวเตอร์
 yenta4

  Archives
 มิถุนายน 2008
 พฤษภาคม 2008
 เมษายน 2008
 มีนาคม 2008
 กุมภาพันธ์ 2008
 มกราคม 2008
 ธันวาคม 2007
 พฤศจิกายน 2007
 ตุลาคม 2007
 กันยายน 2007
 สิงหาคม 2007
 กรกฏาคม 2007
 มิถุนายน 2007
 พฤษภาคม 2007
 เมษายน 2007
 มีนาคม 2007
 กุมภาพันธ์ 2007
 มกราคม 2007
 ธันวาคม 2006
 พฤศจิกายน 2006
 กันยายน 2006
 สิงหาคม 2006
 กรกฏาคม 2006
 มิถุนายน 2006
 พฤษภาคม 2006
 เมษายน 2006
 มีนาคม 2006

 

welcome 

 สุดท้ายของความรัก

เราคือผู้ให้ หรือ ผู้รับ

 첨부이미지

มีใครบางคนบอกว่า....
ในความรัก ของคนสองคน

สุดท้ายเวลาที่เลิกกัน

เราจะรู้ว่าใครคือผู้ให้และใครคือผู้รับ

................................................

ผู้ให้ คือ คนที่หยิบยื่นความเจ็บปวดให้อีกฝ่าย
จะโดยตั้งใจหรือไม่ก็ตาม แต่เขาได้ให้มันไปแล้ว

ผู้รับ คือ คนที่ยอมรับความเจ็บปวดนั้นมา
โดยที่ไม่อยากได้มันเลยแม้แต่น้อย...แต่ก็ต้องรับมัน

ความหมาย แบบนี้ ไม่มีใครอยากเป็นผู้รับแน่นอน
และบางคน...คงไม่อยากจะเป็นผู้ให้..เหมือนกัน......
เพราะกลัวว่าสักวันอาจจะเปลี่ยนมาเป็นผู้รับบ้าง

 첨부이미지  첨부이미지  첨부이미지  첨부이미지  첨부이미지  첨부이미지  첨부이미지  

ใครคนนั้นบอกอีกว่า
บางสิ่งที่เขาหยิบยื่นให้ คนรับ..เต็มใจรับมันเสียด้วย
บางคนรับมันมา...รู้ว่าหนัก...วางมันลง..เพราะกลัวเหนื่อย
บางคนรับมัน..แบกไว้จนหนัก...เหนื่อย....ถึงวางมันลง
บางคน...รู้ว่าหนัก ...กลับยิ่งแบก...รับมันเพิ่ม...มันยิ่งหนัก
ก็ยิ่งเหนื่อย...แต่ไม่วางมันลง...

มันขึ้นอยู่กับว่าคนรับ..ตั้งใจจะเก็บ จะแบกมันไว้กับตัวนานแค่ไหน

  แจง

ความทุกข์ ความเสียใจ ความผิดหวัง ความเจ็บปวด
เราจะวางมันลง ..ครั้งเดียวทีเดียวเลย..คงไม่ได้และไม่ง่าย....

...แต่เมื่อไร...
ที่รู้สึกว่าแบกมันไว้ ..จนหลังไหล่ลู่ล้า อ่อนแรง...ไปหมด...
ขอแค่...ค่อยๆวางมันลงทีละนิด ทีละนิด เท่าที่จะวางได้เป็นพอ

... สักวัน ...
มันจะเบาบาง...ผ่อนคลายความหนักหน่วง ..นั้นเองตามกาลเวลา..
แม้อาจจะไม่มีวันหมด...เลยก็ตาม....แต่ยังไง
........ ก็ดีกว่าที่จะเก็บมันไว้แบบนั้น ......
..... ตลอดไป ....

첨부이미지    jhaeng  첨부이미지

 

เพลง : กลับมารักกัน