ปล่อย - วาง

 .

. 

ในครั้งหนึ่งของคนเราที่ได้เกิดมามีชีวิต
เรามีเรื่องที่ต้อง"ปล่อยวาง"มากมาย
ซึ่งเป็นเรื่องยากที่จะ"วาง"เรื่องเหล่านี้

ได้พร้อมกันทั้งหมด

ค่อย ๆ ผ่อน ค่อย ๆ คิด

ถ้ายังวางไม่ได้ ก็ไม่ต้อง"ปล่อย"

เมื่อไหร่ที่มันหนักหนา จนเกินแบกรับไว้แล้ว
หายใจเข้าลึกๆ แล้วค่อยๆปล่อย
ตัดสินใจแน่วแน่"วาง"มันลงไป

ของหนัก...หาก"ปล่อย"ทันที อาจแตกบาดเท้า
บางคนบอกว่า ยิ่งหนัก ยิ่งยึดติดมาก
.
ถ้าไม่ตัดสินใจ "ปล่อย" เลย

มัวคิดมาก ก็ไม่มีวันได้ปล่อย

แต่ฉันก็ยังยืนยันว่า...ต่อให้หักดิบ ’ปล่อย’ ยังไง
แต่หากหัวใจเราเรียกร้อง...

เราก็ต้องก้มลง หยิบมันขึ้นมาถือใหม่อยู่ดี

ในเมื่อมันหล่นอยู่แค่ปลายเท้า

ผิดกับ...การวาง
ลองตัดสินใจวางอะไรบางอย่างแล้ว

นั่นถือว่า "เราใจแข็ง" พอดู

.

วางไปแล้ว...ต่อให้มันตั้งอยู่ตรงหน้าอีก
เมื่อไหร่ที่ "ตัดออกไปจากใจ" ได้

นั่นถือว่า
"ไกลจากตัว" ไปแล้วเช่นกัน

.

.

"วาง" แล้ว...ถือว่า "ปล่อยวาง" จริง
"ปล่อย" แล้ว...ถ้ายังไม่”วาง”

ก็ไม่ถือว่า "ปล่อยวาง"

.

.

คนเราควรจะต้องรู้จัก"ปล่อยวาง"ซะบ้าง
ที่สำคัญ อย่าคาดหวังว่าใครหรืออะไร
จะอยู่กับเราได้ตลอดเวลา ตลอดไป

.

.
ไม่ว่าคนหรือสิ่งของ

จะมีการเปลี่ยนแปลงไป

ตามกาลเวลาของตัวมันเอง

....