จงภูมิใจที่เราทำในสิ่งที่ถูกต้อง...อย่าไหลไปตามกระแสสังคม
5 ธันวาคม
•-)• นี่คือ...บันทึกที่ฉันมองพ่อผ่านสายตาของฉัน อาจจะไม่เหมือนพ่อของพี่สาว อาจจะไม่เหมือนพ่อของน้องชาย ...แต่เขาคนนั้นคือพ่อของพวกเรา คือพ่อที่เรารัก เคารพ และเป็นห่วงท่านเสมอ
...คือความผิดหวัง...หรือความภูมิใจ
...เล่า...
...เล่า...
...เล่า...
แต่วันนี้...สิ่งที่ทำให้ฉันห่างจากพ่อ ไม่ใช่ระยะทาง
แต่เป็นความรู้สึก
ฉันไม่ค่อยได้คุยกับพ่อบ่อยนัก...เหมือนคนทำผิดที่กลัวที่จะสู้หน้าใคร
ฉันผิดที่ฉันยังไม่ประสบความสำเร็จสักที
ฉันให้พ่อรอ...นานแล้ว
อยากมีโอกาสได้บอกพ่อว่า
“หนูทำได้...หนูไม่ได้อ่อนแอเหมือนเมื่อก่อนแล้ว”
มันเหมือนมีอะไรบางอย่างกันเราอยู่...
ฉันกลัวเสมอที่ทำให้พ่อผิดหวัง
แต่พ่อรู้ไหม
ถึงฉันจะไม่สนิทสนมกับพ่อมากนัก
แต่ฉันก็ได้มุมมองของพ่อ
ฉันซึมซับความเป็นพ่อมามากเหลือเกิน
จะต่างจากพ่อก็ตรง
พ่อทำให้คนอื่นเห็นว่าพ่อเข้มแข็ง และดูแลตัวเองได้
แต่สิ่งที่ฉันทำมีแต่คนเห็นเพียงความอ่อนแอ...และต้องพึ่งพาคนอื่นอยู่เสมอ
+ + + + + + + + + + + + + +
•°o.O รักพ่อนะคะ เป็นห่วงพ่อด้วย วันหนึ่งจะเป็นความภูมิใจของพ่อให้ได้คะ สัญญา O.o°•