คนที่เรารัก ... มักไม่ค่อยรักเราเท่าคนที่รักเรา
เคยสงสัยว่า ... ทำไมเราต้องไปรักคนที่เขาไม่รักเรา
คนที่แสนดีจะตาย .. มารักเรา .. เรากลับไม่รักเขา
ฉันรู้แล้วล่ะ ... เพราะคนที่เรารัก
เราสร้างความรักนั้นขึ้นมาเอง เราจะรู้สึกภูมิใจ
กับสิ่งที่เราสร้างขึ้นมาเอง .. โดยปราศจากเงื่อนไข
ทำไมพ่อกับแม่ ถึงรักเรามากกว่าที่เรารักเขา
เพราะเขารักเราขึ้นมาเอง ตั้งแต่ก่อนที่เราจะรู้สึกรักเขา
เรารักเขา เพราะเขาเป็นพ่อแม่เรา เขาเลี้ยงดูเรา
แต่เขารักเรา ตั้งแต่เรายังไม่เป็นตัวด้วยซ้ำ
เรายังไม่ได้ทำอะไรให้เขาเลย
ความรัก เมื่อมันเกิดขึ้นเองกับใคร
เราจะให้ความสำคัญกับมัน
มากกว่าที่จะสนใจว่าใครจะรู้สึกอย่างนั้นกับเรา
และเมื่อเกิดความรัก มันก็เกิดความคิด
ที่จะให้คนๆนั้นมารักเรากลับ เราเลยรู้สึกว่า
เขาไม่ได้รักเรา เท่าๆกับที่เรารักเขา
ความรู้สึกรัก มันต้องเกิดขึ้นในหัวใจเขาเอง สั่งไม่ได้
เราไม่ต้องทำอะไรให้เขารักหรอก แค่ทำสิ่งดีๆ
เพื่อคนที่เรารัก เหมื่อนที่พ่อกับแม่ทำกับเรา
เขาบ่นเราจะแย่ แต่เขาก้อรักเราจะแย่เหมือนกัน
ทำไมนะ ทำไมโลกถึงจึงมีความรักบังเกิดขึ้นมา
... เริ่มแรกโลกนี้มีสิ่งมีชีวิตขึ้นมาก่อน จากไฮโดรเจน คาร์บอนไดออกไซด์ มีเธน และแอมโมเนีย ที่ถูกฟ้าผ่าลงไป เกิดเป็นโปรตีนอย่างง่ายขึ้นมา หลายคนยังสงสัยว่าทำไมฟ้าที่ผ่าลงมาถึงทำให้เกิดสิ่งอัศจรรย์แบบนี้ขึ้นมา ในสายฟ้านั้นมีอะไรอยู่หรือ?ถึงได้สร้างชีวิตน้อยๆที่แสนพิเศษขึ้นมาได้ คงเป็นอะไรที่พิเศษและมีพลัง(ทีหลังอย่าบอกว่าฟ้าผ่าถ้ารักไม้ป่าเดียวกันอีกนะ)
จากโปรตีนอย่างง่ายที่เกิดขึ้นมาก็ทำหน้าที่ของมันร่วมกับสารชีวโมเลกุลอื่นๆ เกิดเป็นสิ่งมีชีวิตที่ผ่านกาลเวลา ผ่านสภาวะต่างๆ ถูกคัดสรรและเลือกสรรจนเกิดวิวัฒนาการเรื่อยมา...
จนเป็นสิ่งมีชีวิตที่เริ่มมีระบบประสาทและสมอง ตรงนี้เองมั้งที่ความรักเกิดขึ้นมาได้
เพราะสิ่งมีชีวิตพึ่งได้รับพรยิ่งใหญ่จากพระเจ้าให้...คิดเป็น และอาจ...รักเป็น แต่ก่อนสัตว์เซลล์เดียวซึ่งไม่มี CNS (สมอง)ก็สืบพันธุ์แบบอาศัยเพศได้คล้ายว่ามีความรักมาเกี่ยวข้อง แต่ที่จริงมันเป็นเพียงพฤติกรรมที่ถูกกำหนดขึ้นมาไว้แล้ว เป็นแค่ FAP(Fixed Action Pattern) ของสัตว์เซลล์เดียว ไร้การปรุงแต่งไร้ซึ่งความรัก
แต่บัดนี้สัตว์หลายเซลล์คิดและกำหนดพฤติกรรมของตัวเองได้แล้ว ปฏิเสธไม่ได้ว่าสัตว์อื่นนอกเหนือมนุษย์ก็รักเป็นนะ
สมองส่วนคอร์เท็กนั่นเองที่กำหนดความรักนี้ขึ้น และดูเหมือนมนุษย์จะวิวัฒนาการมาไกลสุดทางด้านนี้ ความรักจึงกลายเป็นอารมณ์อย่างหนึ่งของมนุษย์ หลายคนที่พอจะมีความคิดพยายามให้นิยามแก่ความรัก แต่ละนิยามที่ให้อาจฟังดูโง่ๆ เช่นรักคือการให้ รักคือการอดทน รักคือสิ่งอะไรต่างๆสารพันจนสับสนแทบบอกไม่ได้ว่ารักคืออะไรกันแน่ ทั้งๆที่จริงแล้วรักคือหลายสิ่งหลายอย่างต่างหาก จึงทำให้ไม่สามารถนิยามรักได้ด้วยประโยคเพียงประโยคเดียวอย่างที่ทำกันอยู่ แต่ต้องอธิบายด้วยกลุ่มประโยคเป็นตันๆจนอาจต้องขอเรียกความรักว่า "Love Syndrome"(กลุ่มอาการรัก)
เพราะเวลามีความรักบอกได้เลยว่ามันมาเป็นชุดๆ และอธิบายมาเป็นคำพูดได้ไม่หมด ยังมีบางสิ่งที่ซ่อนเร้นในความหมายนั้นอีก...
รักเป็นสิ่งลึกลับ...มากพอจะทำให้มนุษย์ไม่สามารถเข้าใจความรักได้หมด รักร่วมเพศ ก็คือความรักอีกรูปแบบหนึ่ง ชายกับชายหรือหญิงกับหญิงไม่ได้มาจากความกำหนัดส่วนบุคคลแต่มาจากความตรงกันแป๊ะของทั้งคู่เห็นดีด้วยกันทั้งสองฝ่ายที่จะเป็นของกันและกันโดยไม่จำเป็นต้องมีเรื่องอย่างว่ามาเกี่ยวข้อง
ทำไม...คนบางคนจึงจำกัดขอบเขตของความรักแบบผิดๆ "รักร่วมเพศรักกันไม่ได้นะ มันผิด" เช่นนั้นหรือ? ผิดตรงไหนกัน? ใครบัญญัติมิทราบว่าความรักเกิดจากเพศต่างกันเท่านั้น ธรรมชาติยังมี Hermaprodite ได้เลย
เฮอร์มาโพรไดท์คือสัตว์ที่มีสองเพศในตัวเดียว แต่ภายในตัวเองไม่สามารถผสมพันธุ์ได้ เช่นไส้เดือนดินไส้เดือนตัวนึงจะผสมอีกตัวนึงได้ต้องมีช่วงเวลาของเพศต่างกัน ยกตัวอย่างนะครับ ไส้เดือนA กำลังอยู่ในช่วงอัณฑะสุกงอม ในขณะที่B รังไข่กำลังได้ที่เลย แล้วก็มาเจอกันถ่ายน้ำเชื้อ...จบ หลังจากนั้น AกับB อาจเปลี่ยนบทบาทสลับมาอยู่เพศตรงข้ามไปผสมกับตัวอื่นก็ได้เห็นมั๊ย?สะดวกดีออก
หรือแม้แต่ปลาในอแมริกาใต้ก็ยังเปลี่ยนเพศได้ในสภาวะแวดล้อมที่เพศใดขาดไป ทำให้ยังดำรงค์เผ่าพันกันได้ ผมไม่ได้หมายความว่าผู้ชายท้องได้(สยองนะ) แต่หมายความว่ารักได้ไม่มีข้อจำกัด รักแล้วห้ามไม่ได้ต่างหาก
คนห้ามนั่นแหละที่จะโดนฟ้าผ่า โทษฐานฝืนธรรมชาติ...
โลกนี้สร้างรักขึ้นมาสำหรับทุกคนครับ อย่าเห็นแก่ตัวด้วยการบอกว่าความรักเป็นของพวกคุณ(ที่ปกติ)คนเดียวสิ ไม่เห็นจะต้องหวงเลย จริงมั๊ย?