--------------------------------------------------------------------------------


กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว มีทหารลูกพระอาทิตย์แต่งเครื่องแบบครบเครื่องพร้อมทั ้งดาบซามูไร ปีนป่ายขึ้นเขาไปหาอาจารย์ฮากูอิน ความต้องการก็อยากไปคุยกับพระให้พระแก้ข้อสงสัยที่ตั วเองก็ชักจะไม่เชื่อครามครันมันเป็นหลักความคิดนึกที ่เก็บงำไว้แต่ผู้เดียวนานมาแล้วจะเอ่ยปากกะผู้ใด ก็กลัวจะถูกคนอื่นเขาหาว่าเป็นคนไม่มีศาสนา สู้อุตส่าห์ถ่อร่างกายมาไกล มาหาพระอาจารย์องค์ที่ทุกคนในญี่ปุ่นเขาลือว่าท่านเก ่ง ทหารคนนั้นเอ่ยปากถามท่านอาจารย์ว่า "ท่านอาจารย์ขอรับ ถ้าเราจะมาว่าให้ตรงตามเป็นจริงกันแล้ว นรกสวรรค์เป็นของมีจริงหรือ?" ท่านอาจารย์ หันขวับมาจ้องหน้าเจ้าของคำถามทันทีแทนที่จะเริ่มแก้ ข้อสงสัย หรืออธิบาย ท่านกลับย้อนถามเอาทหารคนนั้นว่า "เธอน่ะ ใคร?"
"กระผมเป็นซามูไร ครับ" ทหารคนนั้นแจ้งสถานะความเป็นนักรบของตนโดยซื่อ ท่านอาจารย์กลับขึ้นเสียงเอาอีกว่า "อาไร! ทหารทะแหนอะไรนี่! เจ้านายคนไหนนะช่างไปเอาคนอย่างเธอนี่นะ มาเป็นลิ่วล้อไพร่พล? หน้าอย่างกะขอทานแนะ! โดนหลู่เกียรติเข้าจัง ๆ เช่นนั้น ทหารคนนั้นโกรธพลุ่งจัดลุกขึ้นฉับไว ใช้มือขวากุมด้ามดาบ ยังไม่พออีก ท่านอาจารย์ฮากูอิน ยังสำทับกล่าวต่อไปอีก "ฮึ มีดาบด้วยรึ! คมหรือเปล่านะตัดหัวฉันได้ไหมนั่น" เหมือนอย่างกะเอาน้ำมันสาดไฟที่เริ่มคุ ทหารผู้ปริ่มล้นศักดิ์ศรี ไม่ฟังอิร้าค่าอิรมอันใด มือตีนหน้าตามันเป็นไปของมันเอง ชักดาบออกจากฝักเมื่อไหร่ไม่รู้ตัว.....ก็พอดี ได้ยินท่านอาจารย์เปลี่ยนระดับเสียง ด้วยน้ำใจกรุณาปราณีเยี่ยงพระมาโปรดสัตว์หน้าโง่ ว่า "นี่ไง ลูกเอ๋ย ประตูนรกแล้วละ! ที่เธอกำลังเป็นอยู่ทั้งเนื้อทั้งตัว ขณะนี้นี่แหละ กำลังเหยียบประตูนรกแล้วละ ถ้ามีประตูแล้ว นรกจะมีหรือไม่มีละ?"
ฉับพลันทันทีนั้นเหมือนกัน นักดาซามูไรของเราก็สำนึกตัวสำนึกบาป มือไม้แข้งขาอ่อน ทรุดตัวลงแทบเท้า ไหว้แล้วไหว้อีก ขออภัย และยอมตัวเป็นศิษย์ ยอดหมดทั้งกายทั้งกายทั้งใจ ตั้งแต่บัดนี้ ท่านอาจารย์เลยถือโอกาสกล่าวชี้แจงขึ้นอีกวาระหนึ่งว ่า "นี่ไง ลูกเอ๋ย ประตูสวรรค์ละ! ที่เธอกำลังเป็นอยู่ทั้งเนื้อทั้งตัวขณะนี้ กำลังเหยียบประตูสวรรค์แล้วละ ถ้ามีประตูสวรรค์แล้ว สวรรค์จริง ๆ จะมีหรือไม่มีละ?" (จบ)


ที่มา : เล่านิทานเซ็น